Consumenten klagen al eeuwen over de producten en de dienstverlening van bedrijven. Waar niet zo lang geleden klachten meestal relatief onschuldig strandden in een brievenbus of tijdens een discussie op een verjaardagsfeestje, vliegen ze nu -als je als bedrijf pech hebt- de hele wereld over. Dankzij het internet en alle media die dit kanaal gebruiken ter inspiratie. Verder…
Jean-Marie Dru schreef recent een aardig verhaal over het boek ‘Innovation Killer’ van Cynthia Barton Rabe. De aanleiding was dat hij een grote mate van overlap ziet tussen de strategische tool Disruption van TBWA\ en het ‘zero-gravity’ denken dat Rabe beschrijft.
Rabe vindt kennis en expertise binnen ‘competente’ bedrijven dodelijk voor innovatie. Zeker in combinatie met de neiging van mensen om beslissingen te nemen zoals naaste collega’s dat zouden doen en het liefst te gaan voor beproefde, waar-gebleken methodes van zogenaamde experts. Er zijn dus vrije denkers nodig die een mentale afstand hebben van een organisatie, die graag leren en open staan voor van alles en nog wat en die makkelijk relaties kunnen leggen tussen mensen, ideeën, inzichten en oplossingen. Moest gelijk denken aan de ‘rebels’ en de ‘crazy ones’ en ‘no respect for the status quo’ uit de legendarische Think Different-campagne van Apple. Verder…
Heerlijk. Als je iets minder druk bent dan normaal. Het hebben van tijd lijkt niet alleen een grote luxe, maar ook een enorm schaarstegoed (logisch eigenlijk). Je wordt opeens uit allerlei hoeken benaderd voor allerlei ‘uitdagingen’ en nieuwe initiatieven onder het motto ‘hopelijk heb jij wel tijd….’. Heb in ieder geval besloten om voorlopig veel vrije tijd te houden. Tijd om lekker te zoomen; willekeurig gevarieerde informatie tot me nemen en gewoon allerlei interessante dingen doen en mensen spreken. Verder…
De afgelopen weken heb ik met de iPhone van Apple gespeeld. Een collega heeft er eentje gehackt en alles, behalve het bellen, werkte prima (dit laatste is overigens volgens de tech blogs nog een kwestie van een paar uurtjes solderen).
De belangrijkste plussen zijn wat mij betreft de fantastische user interface en de naadloze afstemming tussen de iPhone en iTunes. Dankzij het touch screen is de iPod functie gebruiksvriendelijker dan ooit, is het bekijken van foto’s een feest en werken alle andere functies -in combinatie met maar een knop- als een zonnetje. De iTunes omgeving beheert super makkelijk alle foto’s, video’s, mailboxen en ook je adressenboek en je agenda (die weer sync-t met bijvoorbeeld iGoogle).
Natuurlijk lees ik ook de kritische geluiden over de iPhone in de kranten en online. Maar volgens mij mankeerde er ook wel het een en ander aan de eerste iPod en is het allemaal best goed gekomen (en dat is de understatement van het jaar!).
Omdat je gedrag niet kan beïnvloeden als je het niet begrijpt, ben ik een weekje aan het Twitter-en. Wie laat nu heel de dag weten ‘what he or she is doing?!’. Via je mobiele telefoon, Messenger, een Twitter-gadget of de handige applicatie Twitterrific? Ik twitter met wat collega’s en wat bekenden uit het vak. Best leerzaam. Het leuke is dat ik via Twitter ook volg wat Steve Jobs (als hij het zelf is, ik betwijfel het), Bill Clinton en Adam Curry ‘are doing..’. Curry gebruikt Twitter slim om zijn podcasts weer wat aandacht te geven. En dankzij een berichtje hierover kwam ik weer eens op AC’s site en bekeek ik een interview op BloombergTV met de Podfather. Over zijn activiteiten op het gebied van podcasting: de Podshow. Interessant om te bekijken als je meer van podcasten, on demand media en user generated audio & video content wilt weten. Je kan wat mij betreft veel over Curry zeggen, maar de manier waarop hij van Podcasten business heeft gemaakt is echt knap. Bij Qi zijn we destijds niet veel verder gekomen dan een pr-stuntje voor Heineken… Oh nee. We hebben bij TBWA\ ook nog een vernieuwende informatielaag toegevoegd aan het samenbeleggenproduct ‘Sectorbeleggen’ van de Blauwe Leeuw middels een podcast (binnen iTunes te beluisteren in de categorie ‘podcasts’ en ‘business’). On demand advies voor je eigen beleggingsportefeuille. Wanneer en waar je maar wilt. Blijft een mooi fenomeen dat podcasten.
Na twee jaar met veel plezier naar de Prof. Keesomlaan 8 te zijn gegaan, wordt het tijd om weer te gaan ondernemen. Hoe mijn tijdsbesteding er de komende maanden uit gaat zien, weet ik nog niet precies (los van vakantie ;-)).
Wel weet ik dat ik meer de ‘products’- en de ondernemende kant van het digitale medialandschap op wil. Bijvoorbeeld door het onderscheidende vermogen van merken tastbaar te maken middels ‘branded applications’ (neem BrandGossip voor TBWA\) of door -voor eigen rekening & risico, gefund of in opdracht- nieuwe en innovatieve mediaproducten of -diensten te ontwikkelen.
Verder kan iedereen die een goed idee heeft, mijn mening of advies wil hebben, behoefte heeft aan een ‘second opinion’ of met wilde plannen bezig is uiteraard altijd bellen of mailen voor een afspraak.
Dus vanaf 1/10 aanstaande: Into the great wide open…
Zat net vorige week te bedenken wat ik moet met mensen die zich bij me melden via Linkedin terwijl ik ze nauwelijks kent of eigenlijk liever niet in mijn profiel wil hebben… Gewoon accepteren? En daarmee beginnen met het afbreken van de waarde van een netwerk? Of toch maar bruut negeren? Pech! Een andere optie is Linkedin vragen om een knop ‘send to Siberia’ of ‘LinkendOut’? Wordt het ‘rank-en’ van je vrienden, collega’s en kennissen de gewoonste zaak van de online wereld? Best heftig! Verder…
Vandaag werd bekend dat BrandGossip op de shortlist staat bij het Wimbledon van de reclame-industrie-prijzenfestivals. Wederom een nominatie en een succesje dus voor deze TBWA\ ‘branded application’. Geestig is dat een paar niet nader te vernoemen creatieven de nominatie bij de ADCN niet snapte omdat ‘dit toch niet iets creatiefs was?!?…’. Deze shortlist zullen ze dan ook wel niet snappen. Hoop voor hen maar dat we niet winnen ;-).
Dit hoop ik uiteraard wel voor de strategen die BrandGossip ontwikkelde en bewezen dat “disruption starts with creativity before the ‘real’ creativity starts”. Een mooie uitspraak ‘gejat’ van onze internationale baas Jean-Marie Dru.
Wishfull thinking… Na een weekje familiebezoek in ‘the city that never sleeps’ een kort verslagje van wat observaties. Uit de krant, van op straat en van horen zeggen. Over winkels, wijken, buitenreclame, dranken en mobiele telefoons. Verder…
Rotterdam rules. Niet op het voetbalveld, maar in hogere kunst-sferen. Ben vandaag namelijk even snel naar DEAF07 geweest. Op advies van mijn collega Cor Noltee. En ik was toch voor een andere afspraak in mijn geboortestad. Het leuke is dat de tentoonstelling over Electronic Art deels plaatsvond in ‘warehouses’ waar vroeger aluminium, koffie of koper lag opgeslagen van het havenbedrijf waar mijn vader de scepter zwaaide. Maar dat is een ander verhaal. Verder…